I wrote this after midnight, that would explain the philosophical tendencies.
why? why would I?
because not having a relationship and not having love, hurts more than having an imperfect relationship with imperfect love.
who am I fooling?
what is love? (in its perfect state).
what then remains to be the meaning of the relationship if we are fooling each other?
are we really fooling each other?
or does it truly exist?
I drive myself nuts by believing that it exists. but not believing (this) takes away all meaning of life. love is life. through love we live. love drives us. without love I am nothing.
the imperfect, earthly love drives me nuts, yet still it remains my anchor. (it being the reference to perfect love)
could it be enough after all?
sometimes I think it could never be enough. I know I’m too demanding, my standards are set too high. but I’m longing for perfection.
waarom? waarom zou ik nog?
omdat het niet hebben van een relatie en het niet hebben van liefde meer pijn doet dan het hebben van een imperfecte relatie met imperfecte liefde.
wie hou ik voor de gek?
wat is liefde? (in zijn perfecte staat)
wat is dan nog de betekenis van de relatie als we elkaar toch voor de gek houden?
houden we elkaar wel voor de gek?
bestaat het dan toch?
ik drijf mezelf tot wanhoop door te geloven dat het bestaat. maar niet geloven neemt alle zin van het leven weg. liefde is leven. door liefde leven we. de liefde drijft ons. zonder de liefde ben ik niets.
de imperfecte, aardse liefde drijft me tot wanhoop en toch blijft het mijn houvast. (het= de referentie naar de perfecte liefde)
zou het dan toch genoeg kunnen zijn?
soms denk ik dat het nooit genoeg is of zou kunnen zijn. ik weet dat ik te veeleisend ben, maar ik verlang zo naar perfectie.
