write poetry

Het was liefde op het eerste gezicht
toen ‘k haar zag zitten in d’r doos
verlangend naar een onderdak,
op iemand die haar verkoos.

Haar meester was een aardig man
maar was op haar uitgekeken
had een nieuw fijngesnaard lief
waarvoor hij leek bezweken.

Haar ogen glansden helder
d’r huid die was mat zwart,
wat toch mijn lievelingskleur is
en elke verbeelding tart.

Hoe kon ik toch zo stom zijn
ik zocht haar wereldwijd
terwijl zij bleek haar bed
in Almere te hebben gespreid?

Trots naar huis getogen
met mijn nieuwe meid
haar bekkens zachtjes strelend
tot bespelen ertoe verleid

Het enige probleem is
ze is luidruchtig tijdens de daad
de hele buurt kan het horen
wanneer je haar flink slaat.

Ik zal dus moeten timen
dat ik niet te laat begin,
want een half uur per dag
heeft wel erg weinig zin.

Voordat je nu gaat denken,
die man is een gedrocht!
ik rijm hier over mijn drumstel
wat ik vanavond heb gekocht

When there’s nothing more the mend,
and the relationship is at an end,
you ask yourself what happened
and try in vain to understand.

Sometimes things will stay unsolved,
the reason for infidelity untold;
this is what I’ll have to accept
and face what lies ahead.

Sorry, but most of the poetry I write is in Dutch because I can use stronger wordings than I know in English. Poetry for me is a way to express myself or to get rid of feelings that are bothering me.

Ok, this first one I wrote to get some negative emotions out of my head:

Zie haar daar liggen;
vermorzeld, vertrapt,
verbrijzeld, kapot.
Als een stervend paard,
angstig verlangend
naar het verlossende schot.

Nu de liefde kreupel is,
verwoest door drank
en een verkeerde zoen,
het vertrouwen weggeslagen is,
de leegte compleet;
valt er nog wat aan te doen?